Od pewnego czasu obserwuję sytuację na rynku finansowym. Szczególnym zainteresowaniem darzę informacje, np. o oczekiwanych cięciach stóp procentowych przez Radę Polityki Pieniężnej. Przykładowo, obniżenie lombardowej stopy zwrotu oznacza, że oferowane przez banki kredyty powinny być tańsze. Czy faktycznie takie są?

Zarówno pożyczki, jak i kredyty, mają ustaloną maksymalną wysokość oprocentowania. Zgodnie z prawem nie może ona przekroczyć czterokrotności stopy lombardowej, która obecnie wynosi 5,25%, a już wkrótce 5%. Jakie są tego konsekwencje? Posiadacze kredytów w złotówkach powinni się cieszyć. Banki nie mogą ustalić zbyt wysokiego oprocentowania. Szkopuł tkwi w tym, że koszty kredytów oferowanych przez polskie banki to nie tylko oprocentowanie. Należy doliczyć także opłatę za rozpatrzenie wniosku (zwykle 1% kwoty kredytu), opłatę manipulacyjną, prowizje, ubezpieczenie etc.

Stąd oprocentowanie rzeczywiste kredytu w skali roku może sięgać nawet kilkudziesięciu procent. Wszystko odbywa się zgodnie z prawem, stąd jedyny wybór, jaki ma klient, to brać lub nie brać. Ale kredyty to nie wszystko, są jeszcze pożyczki udzielane nie tylko przez pośredników, ale i różne serwisy internetowe czy zwyczajnie przez znajomych.

O tym, że można na tym zarobić, szybko przekonały się banki, w których ofertach nie brakuje takich produktów, jak pożyczki gotówkowe. Ale i tutaj sprawa nie jest prosta, należy dokładnie przeanalizować ofertę i doczytać przedstawioną umowę, aby doszukać się ewentualnych haczyków. Niestety, dla przeciętnego konsumenta redukcja stóp procentowych nie oznacza szokujących przemian. Oczywiście, są to kroki podjęte w celu poprawy sytuacji gospodarczej, ale zanim każdy z nas na własnej skórze to odczuje, możemy zostać w pewien sposób ograbieni. Po raz kolejny potwierdza się, że nieznajomość prawa szkodzi (z łac. ignorantia iuris nocet), a w chwili pojawienia się trudności finansowych mało kto myśli o przyszłych konsekwencjach podjętych decyzji. W większości są one bardzo bolesne.